<< Terug naar de homepage

VIEWRADAR

VIEWRADAR HOORT ACHTEROPKOMEND VERKEER

Voor mensen met een auditieve beperking is deelname aan het verkeer inspannend. Ook zijn er veiligheidsrisico’s. Zij horen geen (waarschuwings)signalen van andere verkeersgebruikers en kunnen zich daarom moeilijk oriënteren. Met dit probleem kwam Cor Toonen, vrijwilliger van Landelijk Centrum voor oudere doven, De Gelderhorst, naar de Wetenschapswinkel UT. Toonen is zelf op jonge leeftijd plotsdoof geworden en weet uit ervaring dat de huidige oplossingen voor dit probleem niet toereikend zijn. ‘De bekende spiegel op de fiets is een surrogaatmiddel, waarin je vooral je eigen ellenboog ziet!’

Toonen heeft daarom het idee van de ‘Viewradar’ bedacht; een apparaatje dat het achteropkomende verkeer kan detecteren en de fietser en/of andere verkeersdeelnemers kan waarschuwen. ‘Dit hulpmiddel kan de veiligheid en zelfredzaamheid van doven en slechthorenden in het verkeer bevorderen’, aldus Toonen.

EXPERIMENT OP DE WEG

Studentonderzoeker Jannes Lohmeijer heeft voor zijn bacheloropdracht Industrieel Ontwerpen het idee van Toonen verder uitgewerkt en de technische haalbaarheid getoetst. Om een beter beeld te krijgen van de problematiek heeft Lohmeijer een fietstocht ondernomen waarbij hij door middel van oordoppen zelf tijdelijk ‘doof’ werd gemaakt. Een hele ervaring: ‘De uitschakeling van het gehoor deed mij inzien hoe afhankelijk wij eigenlijk zijn van dit zintuig’, aldus Lohmeijer. ‘Vooral in drukke verkeerssituaties voelde ik mij nerveus en onzeker. Dit had direct invloed op mijn rijgedrag en dat van anderen, met onveilige verkeerssituaties tot gevolg.’

INTUITIEF SIGNAAL

Na een grondig vooronderzoek kwam Lohmeijer met de visie dat de Viewradar pas echt goed te gebruiken is, wanneer het signaal van het apparaat de gebruiker niet afleidt. ‘Om het gevoel van onveiligheid in het verkeer weg te nemen, is het belangrijk dat de Viewradar intuïtief werkt en in de achtergrond geplaatst kan worden. Het geven van een waarschuwingssignaal dient dan ook te gebeuren op een manier die subtiel en natuurlijk overkomt. De gebruiker moet de techniek als het ware ‘inlijven’.’

PROGRAMMA VAN EISEN

Lohmeijer heeft de componenten van de Viewradar opgedeeld in drie subsystemen: het detectiesysteem, het verwerkingssysteem en het feedbacksysteem. De stroomvoorziening, User Interface en behuizing gelden als ondersteunende systemen. Per systeem heeft Lohmeijer, met hulp van experts binnen de UT en bedrijven uit de regio, naar de technische haalbaarheid gekeken en dit getoetst aan de hand van een Programma van Eisen.

DE TOEKOMST

Lohmeijer concludeert dat het realiseren van een Viewradar zeker haalbaar is. Een radarmodule lijkt op het moment de beste oplossing. ‘Aandachtspunt is alleen de kosten van deze detectiesystemen: ze zijn helaas niet goedkoop. De verwachting is echter dat radarsystemen de komende jaren betaalbaarder worden’, aldus Lohmeijer.

Cor Toonen is zeer tevreden met de uitkomsten van het onderzoek. Hij wil dan ook graag subsidie aanvragen voor een vervolgonderzoek waarbij een prototype ontwikkeld zal worden. Toonen: ‘Wij gaan er helemaal voor om dit project te realiseren. Want ook mensen met een auditieve beperking moeten veilig en ontspannen kunnen deelnemen aan het verkeer.’ Visualisatie van een mogelijke uitvoering van de ‘Viewradar’